Büyümek mi, Yaşlanmak mı?

Yaşın kaç oldu diye soranlar cevabımı duyunca büyümüşsün derlerdi eskiden. Yeterince büyüdüm sanırım ki öyle cümleler duymaz oldum.
Daha fazla büyümek yok artık; yaş almak, yaşlanmak var sırada. Ruh ile bedenin dansı var. Deli gibi zıplamak değil ama, tango belki de vals. Ağır ağır akacak bundan sonra sahne ve düşünerek atılacak adımlar. Herkes hayran kalacak ama hepsi sadece sahnede kalacak...

Özlemek

Özlemek dünyanın en acımasız duygularından biriymiş. Tecrübeyle sabit bir düşünce yarattı belleğimde. Anılara sığındım...

Merhaba

Gelecek güzel günlere, yeni insanlara, yeni işlere, yeni bir geleceğe, yeni bir başlangıca, özlediğime merhaba!

Sözlerimi Geri Alıyorum

Sanırım sana fazla tepki gösterdim Nisan, üzgünüm. Ama bilemezdim bana karşı bu kadar eli açık davranacağını. Bilemezdim özlenen günleri geri getireceğini. Şimdi öğrendim işte! Seninle iyi anlaşacağız ;j
Unutmadan söyleyeyim bir de Eylül var hayatımda...

Nisan...

Kalbimi çok kırdın be Nisan...
Mesafeleri azalttın belki ama uzaklık sabit kaldı. Doğudan aldın, batıya verdin. Sen, özlemin rengini bir de yerini değiştirdin; tadı ise hep aynı. Oysa benim senden umudum vardı hep. Uzakları yakın edeceğine emindim. Yağmurunla beraber su serpeceğini düşünürdüm hep yüreklere...
İçimdeki umuttun sen bir de. Emeklerimin karşılığını sen getirecektin bana. Ekmeğimi beraber paylaşacaktık ve alın terimi silecektik birlikte...
Sen benim herşeyimdin ama hala bitmedin. İçimi ısıt ilkbahar güneşinle ve yüreğime su serp dillere destan yağmurunla. Çalınanlarımı geri ver Nisan, geri ver!