Dört duvara sığınan anılar

Gözlerini dünyaya ilk olarak açtığında gördüğün o çatının yarım asır sonra yıkılmasına şahit olmak hiç de kolay olmasa gerek. Yıkılan duvarlarla birlikte anılar da yok olacak mı diye geçer düşünceler bir bir aklından. Bir yandan da veda etmeye hazırlandığın geçmişe sarılmak istersin. Çocukken o evin bahçesinde oyunlar oynadığını hatırlarsın ve aynı bahçede kendi çocuklarının oynadığı günlere geri dönersin bir anda. Bir değil, tam iki farklı dünya vardır senin için o dört duvarın arasında. Hem çocuksundur hem de baba. Hem yaramazlık yapmışsındır hem de sıcak bir yuva. Eskidiği için ona ve anılarına sırt çevirdiğin için kendine kızacak olursun, çocukların aklına gelince de gururla bakarsın yüzlerine. Çocuklarınla ve belki de torunlarınla yeni bir yuvada yeni bir başlangıca hazırlarken kendini, hayat arkadaşının elini tutarsın sıkıca...