Yaşam içinde pek çok duyguyu birden barındırıyor. Yıllar yıllara, aylar aylara, haftalar haftalara, günler günlere, saatler saatlere, dakikalar dakikalara ve hatta anlar anlara uymuyor kimi zaman. Ama hiç birinde %100 değil yaşanan duygular.
Tam anlamıyla kendinizi mutsuz hissettiğinizi düşündüğünüz günlerde birden yüzünüzü güldürecek bir olay oluyor ve buna gülümsemeyi başarabiliyorsunuz. Dertleriniz bir kenarda dururken, bir yandan acı çekerken diğer yandan da seviniyorsunuz kimi yaşananlara.
Hep mutlu olduğunuzu düşündüğünüz anlar da var. Sevdiğiniz ve sizi seven biri, aileniz, sağlığınız, arkadaşlarınız, dostlarınız, paranız, işiniz, eviniz kısacası her şeyiniz tamam. O halde içinizi karartan o his nereden çıkıyor ortaya aniden? Bütün bunlara sahip olmak size yetmiyor. İstedikçe daha da istiyorsunuz. Mutlu olduğunuzu ispat etmek istiyorsunuz ama bir şey sizi engelliyor. Siz engellemesine izin vermiyorsunuz sonra ve oynuyorsunuz hayatla ve aslında farkında olmadan kendinizle. Her gece yatağa girdiğinizde kendinize dikte ediorsunuz aynı cümleyi: Mutluyum ben, sorun yok aslında. Yine her sabah tekrarlıyorsunuz şu cümleyi: Bugün ne olursa olsun beni mutsuz etmesine izin vermeyeceğim. Siz bunları sıkça tekrar ediyorsunuz ama gerçek mi tüm bunlar?
İnanıyorsanız oyun bitti!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder